چه بگويم كه دل افسردگي ام از ميان برخيزد!(با اینکه هیچ چیز هیچ فرقی نخواهد کرد اما عید تون مبارک باشه)

یک صفحه قبل سال کبیسه رسید و بعد

فرقی نکرد ،قید خدا را زدید و بعد

یک صفحه بعد جمعه ی آخر شروع سال

مثل سگی که توله ی خود را چکید و بعد

مردی به نام حضرت بابا نوئل رسید

چاقو به زیر گردن مردم کشید و بعد

گفتم نرو اجازه بده تا ببوسمت

آمد سریع هر دو لبم را گزید و بعد

کم مانده بود قافیه بالا بیاورم

کم مانده بود... هر چه که خوردم پرید! و بعد

نوروز من به شکل فجیعی شروع شد

تا وصله های پیر٫هنم را درید و بعد

بادی وزید و بوی تعفن دوباره باز

متن سیاه ِ بودن من را ندید و بعد

شنبه...شروع سال جدیدی که مرده ام

خود را به دست صفحه ی بعدی سپرده ام