اینکه در چشم تو تصویر گناه افتاده ست

به گمانم که منم در ته چاه افتاده ست

روز و شب عقربه ها دور سرم می چرخند

شورشی در بدنم چون تو به راه افتاده ست

هی پلنگانه تو را می جهم اما، انگار

روی مهتاب تو از بینی ماه افتاده ست

با خودم بعد تو در آینه می اندیشم

از سرم فکر تو مانند کلاه افتاده ست؟

همه سهم من از عشق تو تنهایی بود

مثل یک شعله که در خرمن کاه افتاده ست

بعد از این جاذبه ها از هیجان می افتند

چون که از چشم تو یک تکه نگاه افتاده ست

...................................................................

فكر به روز كردن شعري دوباره ام

فكر به روز كردن شعري دوباره با

زخمي كه درد مي كند امشب مرا ولي

قي مي كنم ترا وسط چارپاره ها

هي سوژه پشت سوژه ي خرداد مي شوم

پرواز را به خاطره هايم سپرده ام

دارم پرنده مي شوم اما چه فايده

وقتي كه روي شاخه دو تا تير خورده ام

مي ترسم از خودم كه خيابان شبيه من

دارد ميان پنجره ها درد مي كشد

دختر كنار پنجره تنها نشسته است

از من، مني كه فاجعه آورد مي كشد

هر شب پرنده مي شوم اما بدون تو

يك تلگراف ساده ي جنگ جهاني ام

خرداد و تير من به لغايت رسيده اند

ته مي كشد هميشه همين جا جواني ام

اين واژه ها به درد شكايت نمي خورند

پستم مدرن مي شود آخر به خاطرـ

فردا درست ساعت چند و سه نقطه بعد

مردي كه مُرد زير لگد هاي پنجره

هي سوژه پشت سوژه ي   خر  داد  ميكشم

مثل زني كه باكره... باشد... ولي نشد

يك زن درست لحظه آخر شبيه تو

مي خواست تا كه خاطره باشد...ولي نشد

تعطيل هاي رسمي شهر مرا ببين

مانند بغض كردن دريا پر از كف است

بهتر كه زخم خوردن من را نديده ايي

مردي كه عشق بازي اش حتي مزخرف است